1. Αρχέγονη Προαιώνια Παράδοση.
  2. Προχριστιανική Παράδοση.
  3. Βυζαντινή Παράδοση.
  4. Αδελφοί της Ανατολής (Όλυμπος Βιθυνίας-Κωνσταντινούπολη 1090 μΧ, Θεσσαλονίκη 1750-1780 μΧ).
  5. Εταιρία των Αγνώστων Φιλοσόφων (1613 μΧ).
  6. Αδελφοί του Ρόδου+Σταυρού (Κάσσελ, Γερμανίας 1614 μΧ).
  7. Ελύ Κοέν (1758 μΧ). Τάγμα που ίδρυσε ο Jacques de Livron Joachim de la Tour de la Case Martines de Pasqually. Η απόκρυφη διδασκαλία του μεταδόθηκε στους:

     - Καμπαλιστικούς Άρειους Πάγους των Ελύ Κοέν

     - Ελευθεροτέκτονες του Ανορθωμένου Σκωτικού Τύπου υπό τον J.B.Villermoz και τους Αγαθοεργούς Ιππότες της Αγίας Πόλεως (C.B.C.S.)

     - Ανώτερους Άγνωστουςτου Louis Claude de Saint Martin

Η γραμμή διαδοχής από τον L.C.d.Saint Martin μέχρι τον Papus (G.Encausse) έχει ως εξής:

L.C.d.Saint Martin             L.C.d.Saint Martin          
Chaptal   La Noue
Barnois ?                             Hannequin
Delaage     La Touche
Desbarolles      Amelie Boisse-Mortemart
Papus (από τον Delaage)         A. Chaboseau
  P a p u s  

To1890 o Gerard Encausse (Papus) ίδρυσε το πρώτο Ύπατο Συμβούλιο του Μαρτινιστικού Τάγματος. Ιδρυτικά μέλη υπήρξαν οι: G. Encausse (Papus), P.A.Chaboseau, Stanislas de Guaita, Chamuel, Yvon Le Loup (Sedir) Paul Adam, Maurice Barrès, Jules Lejay, Montière, Charles Barlet, Jacques Burget, Josephin Peladan.

Ακολούθησαν πολλές γραμμές διαδοχής  μετά τον θάνατο του Gerard Encausse (Papus).

Όταν ο J. Bricaud (ένας από τους διαδόχους του Papus) αποφάσισε, δυστυχώς, να τροποποιήσει κανονισμούς & Τυπικά, να αποκλείσει τις γυναίκες, και να θεσπίσει ως προϋπόθεση συμμετοχής ο νεόφυτος να είναι ήδη Διδάσκαλος Τέκτων, και όταν ανακήρυξε τη Γνωστική Εκκλησία  ως επίσημη εκκλησία του Μαρτινισμού (κάτι απαράδεκτο για Μυητικό Οργανισμό ο οποίος σέβεται όλες τις θρησκευτικές πεποιθήσεις των μελών του), τότε η Δικαιοδοσία της Βενετίας υπό τον Περιφερειακό Μεγάλο Διδάσκαλό της Marco Egidio Allegri [Flamelicus] διατήρησε την αυθεντική γραμμή λειτουργίας που είχε ξεκινήσει από τον θεμελιωτή του Τάγματος Papus, σεβόμενη τα αρχικά Τυπικά και τους αρχικούς Κανονισμούς, αλλά κυρίως την αναγκαιότητα της αυθεντικής Παραδοσιακής λειτουργίας ενός Γνήσια Μυητικού Οργανισμού όπως ο Μαρτινισμός. Η παράδοση αυτή συνεχίζεται μέχρι σήμερα. Η «αλλοιωμένη» γραμμή του Jean Bricaud, μετά από λιγο χρονικό διάστημα διαλύθηκε οριστικά.

Από τον Marco Egidio Allegri [Flamelicus] η διαδοχή κληροδοτήθηκε με ιδιόχειρη διαθήκη στον Ottavio Ulderico Zasio [Artephius]. Από αυτόν κληροδοτήθηκε με ιδιόχειρη διαθήκη στον F.Bandarin [Manas] , κατόπιν στον Gastone Ventura [Aldebaran], και από αυτόν στον Sebastiano Caracciolo [Vergilius] ο οποίος πέρασε στο Μεγάλο Αιώνιο Όρος το 2013, κληροδοτώντας την Μεγάλη Διδασκαλεία στον Bruno Barosi [Enoch], ο οποίος την πέρασε αμέσως στον Αδ::: Gabriel  ο οποίος είναι και ο σημερινός Κυρίαρχος Μεγάλος Διδάσκαλος.

Η γραμμή διαδοχής του Τάγματός μας από την ίδρυση του πρώτου Μαρτινιστικού Τάγματος μέχρι σήμερα έχει συνοπτικά ως εξής:

PAPUS (Gerard Encausse)

D. CANCELLIERI

SINESIUS (A.Sacchi)

FLAMELICUS (M.E.Allegri)

ARTEPHIUS (O.U. Zasio)

MANAS (F.Bandarin)

ALDEBARAN (G. Ventura)

VERGILIUS (S.Caracciolo)

ENOCH (B.Barosi)

GABRIEL (R.Randellini)

 

Σύνδεσμοι:

www.ordinemartinista.net

www.martinism.eu   

www.martinism.com