martinez de pasquallyO Jacques de Livron Joachim de la Tour de la Case Martines de Pasqually ίδρυσε το 1750 το "OrdredesChevaliersMaçonsElusCohendeI’ Univers". («Τάγμα των Τεκτόνων Ιπποτών Εκλεκτών Ιερέων του Σύμπαντος»), που ήταν ένα πνευματικό κίνημα που έκανε δεκτούς Ελευθεροτέκτονες.

Κανένα Κίνημα δεν άσκησε περισσότερη επιρροή στην Γαλλία του 18ου αιώνα απ’ όση αυτό, που εισήγαγε ο Μαρτίνεζ Πασκουάλες ή Πασκουαλύ και έγινε χαλαρά γνωστό ως «Μαρτινισμός». Γεννήθηκε στην Γκρενόμπλ της Γαλλίας, πιθανώς το 1727. Ο πατέρας του γεννήθηκε στην Αλικάντε της Ισπανίας και κατείχε Τεκτονική Χάρτα, που του χορηγήθηκε από τον Τσαρλς Στιούαρτ, «Βασιλέα της Σκωτίας, της Ιρλανδίας και της Αγγλίας», με ημερ/νία 20 Μαΐου 1738, που τον καθιστούσε «Αναπληρωτή Μέγα Διδάσκαλο» με την εξουσία σύστασης Ναών «στη Δόξα του Μεγάλου Αρχιτέκτονα». Αυτή η Χάρτα και οι εξουσίες που του απένειμε, ήταν διαβιβάσιμα μετά θάνατον, στον γιο του, «τον Πανίσχυρο Δον Μαρτίνες Πασκουάλες, ηλικίας 28 ετών». Βλέπουμε λοιπόν ότι, στα 28 του ο Μαρτίνεζ ήταν ένας Διδάσκαλος Τέκτων.

Ο Μαρτίνεζ ξόδεψε όλη του τη ζωή εργαζόμενος για την δημιουργία ενός μεγαλειώδους Πνευματικού Κινήματος, μέσα στις τάξεις του ΕλευθεροΤεκτονισμού. Η Πνευματική Αποστολή του Μαρτίνεζ άρχισε περίπου το 1758, αφού προηγουμένως είχε εργαστεί ενεργά για την προώθηση του Ελευθεροτεκτονικού Τάγματος στην συνηθισμένη μορφή του: Αυτή ήταν η εποχή που εισήχθησαν στον ΕλευθεροΤεκτονισμό οι αποκαλούμενοι Υψηλοί Βαθμοί, για να συμπληρώσουν τους τρεις βασικούς βαθμούς του Τεκτονισμού της Συμβολικής ή Κυανής Στοάς: Apprentice (Μαθητής), Fellow-Craft (Εταίρος), και MasterMason (Διδάσκαλος Τέκτων).

Ο ίδιος ο Μαρτίνεζ εργάστηκε για την διαμόρφωση ενός είδους «πλευρικής» οργάνωσης, που θα είχε έναν πιο πνευματικό χαρακτήρα από τον ίδιο τον ΕλευθεροΤεκτονισμό. Σε αυτήν την οργάνωση εντούτοις, θα δεχόταν μόνο Διδασκάλους Τέκτονες, που είχαν πάρει τους πρόσθετους βαθμούς των «Εκλεκτών».

Τον Μάιο του 1772, ο Μαρτίνεζ σαλπάρει για τον Άγιο Δομίνικο με το "Due de Duras" αφού έχει υποβάλλει αίτηση για το Πιστοποιητικό του Καθολικισμού. Κάνει αυτό το ταξίδι προκειμένου να παραλάβει μια κληρονομιά. Την Τρίτη 20 Σεπτεμβρίου 1774, ο Μαρτίνεζ απεβίωσε στο Πορτ-ω-Πρενς, της Αϊτής.

Το Τάγμα διαιρέθηκε σε τρεις κύριες Κλάσεις, ακολουθούμενες από μία Μυστική Βαθμίδα:

Η πρώτη Κλάση περιείχε τους κανονικούς 3 Βαθμούς του Αγίου Ιωάννη ή του Συμβολικού Τεκτονισμού, δηλ. τους βαθμούς της Τέχνης (Craft) του ΕλευθεροΤεκτονισμού. Αυτή η Κλάση του κανονικού Τεκτονισμού, χωρίστηκε από την ακόλουθη Κλάση με έναν συμπληρωματικό Βαθμό, τον 4ο  βαθμό. Η δεύτερη Κλάση περιείχε τους τρεις Βαθμούς των Προπυλαίων. Η τρίτη Κλάση περιείχε τους Βαθμούς του Ναού, επίσης τρεις σε αριθμό. Η Μυστική Βαθμίδα ή Τάξη περιείχε τον Βαθμό του: «Ρεώ+Κρουά» (“Reau+Croix”, “R+”).(Καμμία σχέση  με τον «Ροζ+Κρουά», “Rose+Croix”, “R+C”).

Ο Σαιν Μαρτέν, ήταν τότε Γραμματέας του Μαρτίνεζ, και ο Βιλλερμόζ, Προϊστάμενος των «Εκλεκτών Κοέν» της Λυών, και οι δύο στο βαθμό του "R+". Ο Μαρτίνεζ απένειμε τον τίτλο των «Κυριάρχων Δικαστών» (SovereignJudges) και των «Ανωτέρων Αγνώστων» (SuperieursInconnus) του Τάγματος, σε 5 Αξιωματούχους Ρεώ+Κρουά, τους: B. delaChevalerie, J. B. Willermoz, deSerrre, duRoyd’ Hauterive και deLusignan. Μετά το θάνατο του Μαρτίνεζ, οι διάδοχοί του δεν κατόρθωσαν να συμφιλιώσουν τους διάφορους κλάδους των «Ελύ Κοέν», ούτε να ενοποιήσουν τον Τύπο. Λίγο-λίγο, οι «Ελύ Κοέν» περιήλθαν σε αδράνεια. Το Ιδεώδες, όμως, μεταδόθηκε από πρόσωπο σε πρόσωπο.Πολλοί από τους Μαθητές του Μαρτίνεζ διακρίθηκαν, όπως ο Βαρώνος Ντ’ Ολμπάχ, που έγραψε «Το Σύστημα της Φύσης», ο Εβραίος Μελετητής και Καμπαλιστής Ντυσαντώ, που είναι ο συγγραφέας του «Μαγικού Ημερολογίου», ο Ζακ Καζότ, διάσημος συγγραφέας του «Ερωτευμένος Διάβολος», ο Μπακόν ντε λα Σεβαλερί, ο Ζαν-Μπατίστ Βιλλερμόζ, που έμελλε να παίξει σπουδαίο ρόλο στον ΕλευθεροΤεκτονισμό και ο διάσημος «Άγνωστος Φιλόσοφος»  Λουί-Κλωντ ντε ΣαινΜαρτέν.

Έχουμε φθάσει στο σημείο, που μοιάζει με το τέλος της πρωταρχικής γραμμής των «Ελύ Κοέν».

Ευτυχώς, ο «Μαρτινισμός» δεν απεβίωσε μαζί με εκείνο, το πρώτο Τάγμα, που ιδρύθηκε από τον Μαρτίνεζ. Πολύ πριν το Τάγμα εκείνο, χάσει τη ζωτικότητά του, δύο διαπρεπείς «Ελύ Κοέν», έμελλε να διατηρήσουν την «αρχική Δοξασία»: ο πρώτος, ο ΖανΜπατίστ Βιλλερμόζ, ενσωματώνοντας την σε ορισμένους Τύπους του ΕλευθεροΤεκτονισμού, ο άλλος, ο ΛουίΚλωντ ντε ΣαινΜαρτέν, ενσωματώνοντας την σε ένα τροποποιημένο Σύστημα Φιλοσοφίας, που διαιωνιζόταν από Προσωπικές  Μυήσεις.