Jean Baptist VillermozΟ Jean Baptist Villermoz γεννήθηκε στη Λυών της Γαλλίας, στις 10 Ιουλίου 1730. Εκπαιδεύτηκε στη Σχολή της Τριάδας της Λυών. Άνοιξε δική του επιχείρηση μεταξιού το 1754. Ο Βιλλερμόζ ήταν ένας πολύ ενεργός ΕλευθεροΤέκτων από το 1750, όταν ήταν είκοσι ετών. Το 1752, διορίστηκε Σεβάσμιος Διδάσκαλος της Στοάς του. Το 1753, ιδρύει την Στοά «Η Τέλεια Φιλία», της οποίας εκλέγεται Σεβ.·. Διδ.·., την ημέρα του Αγίου Ιωάννη, στις 24 Ιουνίου του 1753, και το 1767 έγινε «Εκλεκτός Κοέν». Ενώ διηύθυνε τους «Κοέν» της Λυών, ενδιαφέρθηκε για τον Ναϊτικό Τεκτονισμό και συνδέθηκε με το «Τάγμα της Αυστηρής Ναϊτικής Τήρησης».

Τον Δεκέμβριο του 1777, τρία έτη μετά τον θάνατο του Μαρτίνεζ, ο Jean Baptist Villermoz βλέπει ότι το Τάγμα ήταν καταδικασμένο και επιθυμεί να διατηρήσει ό,τι μπορεί να σωθεί. Με τη βοήθεια του Σάλτζμαν και την έγκριση του Μπακόν ντε λα Σεβαλερί, ο Βιλλερμόζ συλλαμβάνει το έργο της εμφύτευσης της «Μυστικής Δοξασίας» των «Ελύ Κοέν», δηλ. του «Μαρτινιστικού» Ιδεώδους, στον Τύπο της «Αυστηρής Τήρησης». Αυτό σχεδίαζε να το πραγματοποιήσει προσθέτοντας στις πρώτες κλάσεις της Αυστηρής Τήρησης, μια υψηλότερη κλάση αποκαλούμενη «Ομολογία» (Profession) (επειδή τα Μέλη θα ήταν «ομολογημένα», εννοώντας ότι θα ήταν ορκισμένα) με δύο βαθμούς: «Ιππότης» και "Profes", στους οποίους θα μεταδινόταν η Δοξασία των «Ελύ Κοέν», μειώνοντας έτσι τις πιθανότητες εξαφάνισης των «Ρεώ+Κρουά». Δεν ήταν πάντως, η πρόθεσή του να εμφυτευτούν οι «Χειρισμοί» των «Ελύ Κοέν» στην «Αυστηρή Τήρηση».

Με την υποκίνηση του Jean Baptist Villermoz, από τις 25 Νοεμβρίου έως τις 10 Δεκεμβρίου 1776, διοργανώθηκε μια Γενική Συνάντηση στη Λυών, αποκαλούμενη: «Το Συνέδριο του  Γκωλ». Αποφασίστηκε να μεταρρυθμιστεί η «Περιφέρεια της Ωβέρν» της Αυστηρής Τήρησης και οι Γάλλοι Ναΐτες πήραν το όνομα: «οι Ευεργέτες Ιππότες της Αγίας Πόλης» (Chevaliers Bienfaisants de la Cité Sainte ή C.·.B.·.C.·.S.·.). Αυτός είναι ο σύγχρονος: «Μεταρρυθμισμένος ή Ανορθωμένος Σκωτικός Τύπος» (Scottish Rectified Rite). Οι βαθμοί ήταν: 1. Μαθητής, 2. Εταίρος, 3. Διδάσκαλος, 4. Σκωτικός Διδάσκαλος, 5. Δόκιμος Ασπιδοφόρος, 6. C.·.B.·.C.·.S.·., (Ιππότης), στους οποίους ήταν να προστεθεί η κλάση της «Ομολογίας» ("Profession") των δύο βαθμών: 7. Ιππότης Ομολογητής (Chevalier Profès) και 8. Ιππότης Μέγας Ομολογητής (Grand Profès).

Μετά από αυτόν τον ανασχηματισμό, ο Βιλλερμόζ αποφάσισε ότι, θα ήταν σωστό να δράσει στους κόλπους του μητρικού κλάδου, της Γερμανικής «Αυστηρής Τήρησης». Έχοντας αυτό υπόψη, το 1782, πήγε στο «Συνέδριο του Βίλχελμσμπαντ (Wilhelmsbad)». Μετά από ένθερμα επιχειρήματα, ο Jean Baptist Villermoz και οι υποστηρικτές του, κατάφεραν να υιοθετηθεί ο τίτλος: «Ευεργέτες Ιππότες της Αγίας Πόλης» (C.·.B.·.C.·.S.·.), από όλα τα μέλη του Εσώτερου Τάγματος. Αυτή η εργασία προχωρούσε καλά, όταν η Γαλλική Επανάσταση διέκοψε την ολοκλήρωση του στόχου του Βιλλερμόζ. Ο «Ανορθωμένος» (Rectified) Τύπος των C.·.B.·.C.·.S.·.και οι εν ενεργεία «Ελύ Κοέν», έπρεπε να κλείσουν. Οι Αδελφοί διασκορπίστηκαν λόγω των γεγονότων στη Γαλλία.

Μετά από την Επανάσταση, οι C.·.B.·.C.·.S.·. ενεργοποιήθηκαν ξανά στη Γαλλία και σύντομα προσχώρησαν στην «Μεγάλη Ανατολή», με την οποία η «Αυστηρή Τήρηση» διατηρούσε φιλικές σχέσεις. Το 1806, ο Μπακόν ντε λα Σεβαλερί «Αναπληρωτής Μέγας Διδάσκαλος του Βορείου Ημισφαιρίου», συμμετείχε με αυτή του την ιδιότητα στο «Μέγα Κολλέγιο των Τύπων της Μεγάλης Ανατολής της Γαλλίας» και προσπάθησε να λάβει την εξουσιοδότηση για να αναδιοργανώσει το Τάγμα των «Ελύ Κοέν» εντός της «Μεγάλης Ανατολής», αλλά του την αρνήθηκαν. Στις 5 Μαΐου του 1824 ο Ζαν-Μπατίστ Βιλλερμόζ απεβίωσε στην Λυών.

Ο «Τύπος των Ευεργετών Ιπποτών» περνά στην Ελβετία, όταν το «Διευθυντήριο της Βουργουνδίας» μεταβιβάζει τις εξουσίες του στο «Διευθυντήριο της Ελβετίας». Χάρη σε αυτήν την Ελβετική Δικαιοδοσία, με επικεφαλής τώρα, το «Μέγα Πριοράτο της Ελβετίας», οι C.·.B.·.C.·.S.·. θα επανενεργοποιηθούν στην Γαλλία μετά από τους διαδοχικούς πολέμους και ιδιαίτερα τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο.